Muziek 3

Punk:

Deze harde en agressieve rock-stijl werd voor het eerst gebruikt in 1976.
Het was een vorm van protest tegen de popmuziek die op dat moment hoog gewaardeerd werd, ze beschuldigen de popmuziek dat ze zich niet genoeg op de jongeren richten.
Dit sloeg onder andere op de Rolling Stones.
De optredens waren meestal niet echt spectaculair, ze richten zich echt alleen op de muziek en de teksten.
Er werd uitsluitend keihard, snel en agressief gespeeld en met eenvoudige instrumenten: slaggitaar, bas, drums en zang.
De dans bij deze muziekstijl was de zogenaamde "pogo-dans" het zo hoog mogelijk op en neer en tegen elkaar opspringen.
De mensen die op deze muziek afkwamen waren over het algemeen rijkelijk versierd met veiligheidsspelden en kettingen en jongens en meisjes droegen rode en zwarte make- up en hadden meestal korte haren.
De fans waren vaak jonge blanke scholieren uit de achterbuurten van de grote steden.

Popmuziek in de tachtiger jaren:

Popmuziek is een weerspiegeling van wat er in de maatschappij gebeurd.
Veranderingen in de maatschappij zullen dus tot verandering in de popmuziek leiden.
Typische zangers/zangeressen van de popmuziek in de tachtiger jaren zijn: Madonna, Michael Jackson en Prince.
De muziek van de tachtiger jaren was vooral technisch knap en gericht op het uiterlijk en onpersoonlijk.De jaren tachtig staan dan ook in het teken: technologie, automatisering en werkloosheid.
Muzikale veranderingen in de popmuziek van de jaren tachtig:Veel muziek komt tegenwoordig (vanaf de jaren tachtig) uit de computer, dit is vooral voor discomuziek.
Zelfs de stem, het enige instrument dat nog niet uit de computer komt, word vaak nog elektronisch sterk vervormd.
Het belangrijkste kenmerk van de popmuziek in de jaren tachtig kan je wel ‘’de invloed van techniek’’ noemen.
Ook worden bij alle stijlen de akoestische instrumenten steeds meer vervangen door synthesizers, waardoor de stijlen steeds meer op elkaar gaan lijken.
Het totale aanbod van stijlen wordt in de jaren tachtig minder dan de afgelopen jaren.
Dit had 2 oorzaken:
-Aan de ene kant verdwenen de stijlen folkrock en jazzrock vrijwel uit de popmuziek.Dit kwam doordat de meeste kleinere zalen waarin deze bands optraden werden gesloten door de opkomst van de grotere discotheken.
-En aan de andere kant werd er steeds meer disco en dansmuziek gedraaid op televisie en radio waardoor andere stijlen niet echt meer bekend waren.
Deze verscheidenheid aan stijlen werd na 1980 vooral minder omdat de sfeer in de maatschappij veranderde en de mensen vooral meer gingen zoeken in de vrolijke schijnwereld van de discotheken waardoor de vraag naar discomuziek steeds grotere vormen aannam.
Bovendien werd de verkoop van discoplaten enorm sterk door het succes van de videoclip.
Andere stijlen werden daardoor minder verkocht.
Disco en New Wave werden de populairste muziekstijlen.
Vooral de discostijl was populair.
Er werden ook nieuwe discostijlen toegevoegd zoals ‘’rapping en scratching’’.’’To rap’’ betekend snel wegpraten.
Het is ritmisch wegpraten op het ritme van een stevige disco beat.
De Amerikaanse discjockeys waren de eerste die gingen rappen.
De nieuwe stijl in de jaren tachtig was de New Wave.
Deze stijl werden meestal door jonge groepen gemaakt en was sterk af van de discostijl.
Deze ‘’nieuwe stijl’’ werd beïnvloed door de punkbeweging.
De muziek is betrekkelijk eenvoudig en spreekt direct aan.
En bij de zang wordt niet geprobeerd om zo mooi mogelijk te zingen.

Nieuwe dansstijlen in de jaren tachtig:

Breakdancing en Electric Boogie was de nieuwe dansstijl van de jaren tachtig.
Het begon in Amerika en daarna was het bijna overal bekend in de wereld.
Zwarte jongeren uit Amerika organiseerde een soort openlucht discotheek.
Breakdancing wordt vaak solo gedanst, heeft veel van acrobatiek, veel duikwerk op de grond, razend snel voetenwerk en draaiing op handen voeten en rug.
Electric Boogie is iets traditioneler.
Hierbij worden spieren en gewrichten als het ware afzonderlijk elektronisch bewogen.
Het lijkt net alsof een elektronische golf zich zelf vermenigvuldigt.
 
Trance:
 
Trance muziek is een subgenre van de elektronische "dance music" die zich in de jaren '90 ontwikkeld heeft.
Algemeen kan trance omschreven worden als melodieus, repetitief en afgeleid uit een combinatie van house en techno.
Velen aanzien trance als één van de belangrijkste ontwikkelingen in de post moderne dansmuziek.
Er kan geen strikte definitie van de term "trance" gegeven worden maar de muziekstijl heeft wel enkele belangrijke kenmerken.
De meeste nummers zijn heel toegankelijk, melodieus, opgebouwd naar een climax en dragen geen zware boodschappen in zich.
De nummers zelf zijn opgebouwd rond een melodieus en/of vocaal stuk.
Hieronder draaien dan de baslijnen, beat patronen, strings en snare of kick drum rolls om climaxen aan te brengen.
Het drukken van de stempel "trance muziek" op een nummer is dan ook heel subjectief.
 
Hardcore:
 
De geschiedenis van de Gabber vindt zijn oorsprong in de late jaren '80.
Destijds begon zich in Europa een nieuw geluid te ontwikkelen.
DJ's in clubs overal in Europa begonnen met het experimenteren met een nieuwe stijl in het muziekgenre.
Dit nieuwe geluid was harder en agressiever dan de alledaagse dansmuziek die toentertijd populair was.
De nieuwe muziekstijl kreeg het stempel "House Muziek", vernoemd naar de legende "the Warehouse", een club in Chicago, waar de house het eerst werd getest.
Al snel werd de house extreem populair en werden er overal (geheime) clubnights en parties gehouden.
De eerste "commerciële" cd's die in de cd-winkel in Nederland kwamen te liggen waren de compilaties "House Party" en "Techno Traxx".
R&B:
 
R&B is een verzamelnaam voor vele soorten muziek.
Oorspronkelijk is het een afkorting van Rhythm & Blues, een muziekstijl die in de jaren veertig ontstond uit een vermenging van jazz, blues en gospel.
De muziek werd voornamelijk gemaakt door zwarte muzikanten en beluisterd door zwarte mensen.
Tegenwoordig is R&B een zeer populaire muziekstroming, die geproduceerd en beluisterd wordt door een veel breder publiek.
Artiesten als R.kelly  en Mary J.blige scoren wereldwijd grote hits.
Door de jaren heen zijn er uit R&B weer verschillende andere stijlen muziek ontstaan. Soul, funk en hiphop zijn hier goede voorbeelden van.
Tegenwoordig worden hiphop en R&B veel gemengd in liedjes.
Hierdoor lijkt de scheidingslijn tussen Rap, hiphop en R&B langzaam maar zeker te vervagen.
Ook in de hedendaagse popmuziek is de invloed van R&B duidelijk aanwezig.
Justin Timberlake en Christina Aguilera, maken beiden muziek die zowel in de categorie pop als R&B past.
 
vervolg op Muziek 4