Gedichten uit The Love Train 2

Gedichten uit The Lovetrain van 05-06-2010 gepresenteerd door Dj Jolanda.
 
 
 
 

 

 Kijk eens goed naar de

weerspiegeling van je

hart. Ze zal je tonen hoe

mooi je van binnen bent.

 

Iemand die je steunt met

raad en daad, je de weg

wijst naar de regenboog

vol heldere kleuren.

 

Liefde, licht en kracht

straalt er uit de

weerspiegeling van

jouw hart.

 

Je woorden die soms het

verdriet zomaar doen

verdwijnen, je handen die

mee helpen dragen op

moeilijke dagen.

 

Een arm om je schouder

legt en je laat voelen je

staat niet alleen je hebt

een vriend om je heen.

 

Weet dat de weerspiegeling

van jouw hart enkel dat

laat zien wat jij van binnen

bent. Een waardevolle vriend

die oprechte vriendschap

schenkt.

 

 

Dit gedicht draag ik op aan Baro

 

Liefs Blauwhartje©
 
 


 

 

 Jaren heb ik je gedragen. Maar je

beschermde me niet meer. Wind

en regen je gaf me totaal geen

warmte en geborgenheid meer.

 

Toch ik bleef je al die jaren dragen.

Je was zo vertrouwd ondanks dat

je me geen bescherming aanbood.

 

Toen werd die mantel ineens van

mijn lijf gerukt en bood men mij

een nieuwe mantel aan. Maar in

mijn nieuwe mantel voelde ik mij

een vreemde.

 

Ze voelde onwennig, niet warm en

zo koud aan dat ik hem terug heb

uitgesmeten ik kon met die mantel

niet leven. Nee in die nieuwe mantel

voelde ik me totaal verloren.

 

Daar stond ik zonder enige

bescherming om me heen. Mijn

oude vertrouwde mantel was er

niet meer en die nieuwe wilde ik

niet dragen.

 

Een jaar heb ik zonder ook maar

enige bescherming rondgelopen.

Alles kwam ik tegen en kon me

totaal niet weren. De koude heb

ik intens gevoeld. Geen enkele

bescherming  tegen de regen. Tot

me door een vriend een nieuwe

mantel werd aanboden.

 

Deze voelde zacht en warm aan.

Ik heb er dagen over gedaan maar

trok ze uiteindelijk dan toch aan

bang,onzeker dat ook deze mantel

weer onwennig ging zitten.

 

Toch deze gaf me een beetje warmte

en beschermde me tegen de regen

die met bakken naar beneden viel.

En met momenten verlangde ik toch

weer naar mijn oude vertrouwde

mantel.

 

Maar na een tijd begon ik in deze

mantel een vertrouwd warm en

veilig gevoel te krijgen, zelfs

geborgenheid gaf ze me steeds

vaker net of ze op maat voor me

was gemaakt.

 

Nu ben ik blij dat men mij deze

nieuwe mantel aanbood en mijn

oude mantel van mijn lijf heeft

gerukt en weggesmeten. Ik voel

steeds meer welbehagen in mijn

nieuwe mantel en wil deze nu

voor altijd blijven dragen.

 

 

Liefs Blauwhartje©
 
 
 

 

 Al veel gedichten zijn er geschreven.

Bundels uitgeven en titels die het hart

intens raken.

 

Dromen en fantasieën, vreugde, verdriet,

realiteit, zon en regen . Alle gevoelens

van het hart kom je erin tegen.

 

Vele dichters willen niets liever dan dat

hun schrijven wordt gelezen. Een stukje

(h)erkenning aan de buiten wereld

meegeven.

 

Er zijn ook mensen die dichters een heel

warm hart toedragen en er een heel

programma voor maken.

 

Radio De grenslanders geeft net dat iets

meer. Iedere week laten ze de woorden

door dichters geschreven even leven. 

Door de DJ’s Jolanda en Natas zo mooi

voorgelezen.

 

Waardoor ze de dichters op een bijzondere

manier vereren door het geschreven woord

voor te lezen en het met de luisterraas

van radio De grenslanders te delen.

 

Best een vreemd gevoel dat straks vreemde

mensen mijn gevoelens in gedichten

neergeschreven door Jolanda worden

voorgelezen. En zeg ik dank voor

ons dichters deze kans te geven.

 

 

Liefs Blauwhartje©5-6-2010
 
 
 
 

Als het hart en gedachten
elkaar ontmoeten, spreekt
het hart vanuit een diep
gevoel.  Ze zijn samen één.
Toch zijn ze soms ook de
grootste vijanden van elkaar.


Bij vreugde en geluk vloeien
ze samen tot één geheel en
leven ze in harmonie. Toch
als verdriet, twijfel, angst ,
onzekerheid je levenspad
betreden, zijn ze het zo vaak
oneens met elkaar. De
gedachten zoeken naar een
juiste weg, maar het hart wil
deze weg niet altijd volgen.

Het hart laat de tijd stil staan

omdat wat ze lief heeft niet

wil laten gaan, maar de

gedachten duwen je vooruit,

willen niet dat je vastklampt

aan het verleden, want dit

brengt geen toekomst in het

heden. 

 

Toch door deze gedachten

met papier te delen opende

dit voor mij een heel nieuw

leven. Zoveel mensen

(h)erkenning kunnen geven

waardoor zij weer moed en

kracht vonden om net als ik

het hart en gedachten weer

in harmonie te laten

samenleven en zo het geluk

langzaam weer terugkeerde.

 

Dit is het titelgedicht van mijn nieuwe dichtbundel

Liefs Blauwhartje©
 
 
 

 

 

 

Soms dan neem je net een

stapje te vlug en moet je

twee stapjes terug om dat

ene stapje toch vooruit te

komen.

 

En denk je; heb ik dit alles

nu echt voor niets gedaan

en laat je even de moed

gaan, maar ook dan schijnt

de zon, ook dan regent het

en elke keer zoek je weer de

schaduw en elke keer droog

je de regen.

 

Maar je vergeet naar de

melodie van de wind te

luisteren. En in de nieuwe

dag ontwaak je in de mist

die als een sluier over je

leven hangt waarin je even

geen steek voor ogen ziet.

 

De zon en de wind zijn

immers verdwenen, maar

verlies niet de moed, durf

terug op te staan, ook al zie

je niets voor ogen. Zet hele

kleine stapjes en nu niet te

vlug, maar langzaam. Geef

de mist de tijd om op te

lossen door de stralen van

de zon die achter haar

mistgordijn hangt.

 

Luister naar de melodie
van de wind en laat de
regen nu, maar rijkelijk
stromen. Dan zul je zien
dat de mist en regen
zomaar in het niets zullen
verdwijnen door de zon die
voor jou ook weer rijkelijk 
gaat schijnen, maar blijf
luisteren naar de melodie

van de wind.

 

Liefs Blauwhartje©
 
 
 

 

 

Het slijt met de tijd wordt

vaak gezegd, maar hoelang

duurt die tijd? Eer mijn hart

kan stoppen met houden van....

 

Ze heeft niet geleerd, houden

van mag niet meer. Ook al

zeg ik haar dit telkens weer.

Mijn verstand heeft hem reeds

lang geleden de deur gewezen,

maar mijn hart kan hem nog

steeds niet laten gaan.

 

Ook nu laat ze het me intens

voelen hoe hij nog steeds in

mijn hart verblijft. Vandaag

vijf jaar geleden koos hij voor

een ander leven waarin hij mij

zijn liefde niet meer wilde geven.

 

Omdat hij me niet langer met

mijn kind wilde delen. Zo liet

hij me per ‘sms’je’ weten. Je

hebt me niet eens de kans

geven om afscheid van je te

nemen. Komt het daardoor

dat mijn hart niet stoppen

kan met houden van.... ?

 

Het slijt met de tijd? Jij hebt

mijn hart levenslang gegeven,

de tijd kan mijn hart niet

leren om geen liefde meer te

geven. Ze heeft nooit de kans

gekregen om afscheid van je

te nemen.

 

 

Toch wil ik de hoop niet laten

Vergaan, dat mijn hart nog

van iemand kan houden die

ook liefde aan mijn kind kan

geven. En ik mijn hart niet

telkens weer moeten zeggen

houden van mag niet meer.

 

Liefs Blauwhartje©
 
 
 

 

 

Jij,

een kort

woordje,

drie letters

op een rij,

maar

jij

betekent

zoveel voor

mij.

Soms

ben je

droevig,

toch

meestal

ben je blij.

Jij

geeft mij

vreugde,

voor ons

allebei.

Jij

geeft

me liefde

zonder einde.

Alleen

jij

kan me dit

geven.

Houden van

jou,

het is zo

fijn.

Mijn allerliefste

kapoen.

Jij

krijgt

van mij

een

megazoen.

 

Opgedragen aan mijn dochtertje

 

                                                                       Liefs Blauwhartje©
 
 
 

 

Als ik er morgen niet meer ben,

stuur me dan geen bloemen.

Als je ze bij leven niet aan me

hebt willen geven, hoef je ze

er dan ook niet komen neer

leggen.

 

Als ik er morgen niet meer ben,

kom me dan ook niet bezoeken.

Bij leven kende je de weg niet

meer naar hier en verdween je

uit mijn leven. Dan hoef je er

daarna ook geen moeite meer

voor te doen.

 

Als ik er morgen niet meer ben,

schrijf dan geen kaartje om je

medeleven te betuigen, want

bij leven stuurde je me ook

geen kaartje op mijn verjaardag.

Hoef je er dan ook geen achter

te laten.

 

Als ik er morgen niet meer ben,

laat dan geen traan om mij, want

het is niet oprecht gemeend.

Bij leven verdween je op het

moment dat ik mijn tranen met

je wilde delen toen ik het moeilijk

had in het leven. Hoef je nu geen

traan om me te laten.

 

Denk nu aan me nu ik nog leef,

dan zal je er als ik er morgen niet

meer ben veel beter mee kunnen

omgaan door je vriendschap die

ooit zo hoog in het vaandel stond

en die je me ineens niet meer

wilde geven.

 

Toch als ik er morgen niet meer

ben kun je het enkel, maar

berouwen om de verloren tijd

die jij hebt laten vergaan en die

je nooit meer kunt inhalen, want

ik ben dan degene die jou heeft

verlaten.

 

Liefs Blauwhartje©

 
 
 

 

 

Er zijn zoveel mensen op

de wereld, verschillend in

rassen en kleuren. Toch,

onze gevoelens zijn allemaal

hetzelfde.

 

Allen voelen we liefde,

genegenheid, vreugde,

verdriet en angst,

machteloosheid  en pijn.

 

Eén wereld en toch kunnen

we niet met en naast elkaar

leven en hebben we niet

het zelfde streven.

 

Oorlog in andere landen één

Streven, zelfs kinderen wordt

een geweer gegeven.

Waarom hebben we niet

allemaal één streven in het

leven.

 

Liefde heeft toch zoveel

meer te geven. Laten we dan

ook nooit de hoop opgeven

en blijven streven dat de liefde

op deze wereld ooit zal

overheersen;…

 

Eén wereld,

één gevoel  “liefde”!

 

Liefs Blauwhartje©
 
 
 
Wat is geluk? Een vraag die men
vaker stelt en  waarop je geen
antwoord vinden kan.

Want wat is geluk, het is niet tastbaar,
je kunt het ook niet verpakken
of aan iemand geven. Want geluk
is voor iedereen anders.

Voor sommige zijn het kleine dingen,
andere vinden geluk als ze de deur
naar buiten open. Het is een gevoel
van tevredenheid, vreugde en
voldoening in de dingen, die we iedere
dag tegen komen.

Genieten van de kleine dingen
Elkaar een liefdevolle omhelzing geven
Liefde aan jezelf en je naaste geven
Uiten van gevoelens en emoties
Kleuren, geuren, voelen bestasten

Allemaal kleine plukjes geluk.  Het hoeft
niet veel of groot te zijn ieder vind op zijn
eigen manier GELUK

Geluk is geen bezit,  je ontmoet het of
je loopt het voorbij.

Liefs Blauwhartje©

 
 
 

 

Al s een roos verwelkt 
nog voor ze is volgroeid 
vallen er bittere tranen. 
Om de schoonheid die 
uit dit leven werd 
ontnomen.

Maanden heb je moedig
gestreden om de schade 
die je werd aangericht 
weer te helen. Toch, 
tevergeefs heb je nu de 
strijd opgegeven.

Je rozenblaadjes vielen 
een voor een naar 
beneden. Enkel de kern 
van je rozenhart  bleef 
nog in leven, maar
vandaag viel ook je
stengel naar beneden.

Een roos die nooit of te 
nimmer nog zal bloeien. 
Enkel haar doornen die als 
blijvende littekens op ons 
hart werden gegraveerd.

 

Liefs Blauwhartje©
 
 
 
 

 

Langzaam word de nacht

uitgewist door de ochtend

die langzaam ontwaakt.


Nog geen mens te

bespeuren een verlaten

landschap door de stilte

omgeven enkel in de verte

een stil vogel gesjilpt zij

begroet samen met mij de

nieuwe dag die nog maar

pril is in haar bestaan.

 

Langzaam ontwaakt de

zon die haar eerste zachte

stralen over het

ochtenddauw laat

neerdwalen.

 

Een nieuwe dag is geboren.

Alle sporen van de dag er

voren zijn gewist , het

kalenderblaadje draaien

want de dag van gisteren is

verloren door de nieuwe

dag die is geboren.

 

Waarin we weer nieuwe

kansen en wegen kunnen

belopen en gisteren enkel

nog als een nieuwe

herinnering in deze nieuwe

dag is geboren.

 

Liefs Blauwhartje©

 
 Gedichten uit The Lovetrain Gepresenteerd door Dj Jolanda in de uitzending van 29-05-2010.
 
Aan jou

 Kom, mijn lichaam

is voor jou,

kom en woon

in mij,

ik ben je huis.

 

Laat je wilskracht

in mij vloeien,

kom en sproei

mijn bloemen,

ik ben je tuin.

 

Laat ons schuilen

bij elkaar

in huis en tuin

gelukkig zijn;

dat is mij genoeg.

 

Ik wou dat
 

je het horen kon

toen ik,

mijn schaamte

overwinnend,

 aan jou

 dit vers opdroeg.

 
 Joke van der Ark

Nr. 397 - 24 februari 2002

 

Kwetsbaarheid

 

Soms pantserdiep verborgen,

aangeboord, omhoog gehaald,

oneigenlijk verworven,

tastbaar en aanschouwelijk,

 

broos in heel de naaktheid…

maar niet bereid te koesteren,

omzichtig te ontdekken, lief te hebben

zodat de glans behouden blijft,

 

schijnen ogen dof, wordt lichaam dor.

  

Joke van der Ark

Nr. 468 – 21 april 2006

 
Loslaten

 die bagage, dan pas word je vrij.

Dat is nou net de moeilijkheid,

die bagage dat ben jij. Jij bent het

die er tussen zit, er in of bovenop.

Soms laat je het wat rusten

maar neemt het toch weer op.

 

Het is nog niet bezonken, je doet het 

nog niet weg. Natuurlijk word je lichter

als het wordt afgelegd.

Maar… vraag je je telkens af

ben ik erbij gebaat, voel ik me verlicht

als ik het achterlaat?

 

Het druist zo in tegen het vertrouwde,

de innerlijke stem,

die je met zachte dwang

de juiste richting wijst of hard

ter orde roept, laat struikelen

en opraapt omdat je verder moet.

 

“Nog een stukje sjouwen, je bent

nog niet zover. Ik zal het laten weten

als je bent aangeland, je al

wat overtollig is kunt nemen

in je hand om het te laten waaien

ver bij je vandaan,

 

dan pas…

 

zul je opgelucht weer verder kunnen gaan.”

Joke van der Ark

Nr. 432 – maart 2004

 

 
Verlangen

 

het hart zo vol verlangen

door liefde en haat bevangen

zal ik denken en verlangen

naar het altijd willen

houden van

in mijn hart

is dat wat er voor staat

het hart vol verlangen

die is gevangen

in een cirkel van liefde

die elkeen kan vangen

in een ring van

verlangen

is het hart van rood en vol

van bloed

dat je geeft vol liefde

en dat hart is

altijd

goed

 

 

Leny Jansen van het Laar

 
"morgen"

Als je spijt hebt van gisteren en bang bent voor morgen
probeer dan vandaag gelukkig te zijn
het heeft weinig zin in het verleden te staren
te piekeren over wat er mis is gegaan
je kunt blijven treuren en door blijven zeuren
je maakt het verleden toch niet ongedaan
O 'had je destijds toch maar kunnen vermoeden

een deel slechts van al wat je nu zeker weet
wat zouden veel dingen dan anders gegaan zijn
maar gedaan is gedaan en je deed wat je deed
je kunt toch vandaag niets veranderen aan vroeger
je kunt wel iets leren uit vroeger voor thans
al wat je verkeerd heb in 't verleden
dat kun je verbeteren vandaag is je kans
O' wees niet zo dom en verschuif niet naar morgen
je weet nog niet eens of je morgen nog wel haalt
Je hebt al zo dikwijls je plannen verschoven
je hebt al zo roekloos veel dagen gefaald
je leert uit het verleden maar staat in het heden
vandaag doe ik 't beter maar dan blijft nog de vraag
wat doe ik met morgen daarover geen zorgen
want morgen is "morgen" gewoon weer vandaag

Riet

 
 
het brandend hart

 

 het brandend hart

 

door vuur bevangen

 

wie gaat het blussen

 

wie zal mijn vonken

 

uittrappen voordat

 

zij een eindeloze

 

reeks van bloederige

 

letters in mijn ziel

 

branden?

 

wie zal het zijn die het

 

volgend brandend hart

 

 

branden voor een eeuwige

 

liefde die toch nooit

 

bestaat?

 

wie o wie?
 
 

Leny Jansen van het Laar

 

Leny Jansen van het Laar

Gedichten uit The Lovetrain Gepresenteerd door Dj Natas in de uitzending van 22-05-2010.
 
Liefde

Liefde betekend samen een hart en ziel zijn. Liefde betekend samen alles delen. Liefde betekend samen gelukkig zijn maar betekend ook het verdriet samen delen. De tijd zal dan allen wonden helen. Liefde betekend niet te hoeven zeggen ( Het Spijt Me! ) Liefde betekend samen een hechte eenheid zijn, want dan is het leven het leven waard. En is je eiegen hart nog steeds goud waard.

Bianca
 
 
Verlangen

 
lief, ben jij het die ik hoor?bereiken nu, na al die jaren met zoveel gemiste kansen, jouw woorden nog steeds mijn oor?  Waarom ben je als de wind?Waarom doe je zo je best, maar verberg je je als een kind, als een vogeljong in het nest? kom te voorschijn, kon in het licht tover die glimlach op je gezicht, want liefde... liefde doet geen pijn, liefde geeft geen eenzaamheid en bangen, maar vertrouwen, hoop en een zoet verlangen. Soms speelt het hoofd ons achter parten, het verstand wil steeds de macht,maar alleen het hart weet dat liefde wacht.

Bianca
 
Pappa

elk jaar prijs ik u de hemel in

wetende dat u daar al zoveel jaren

vertoeft met mamma

en de rest

het nu is mij vandaag even ontgaan

het toen kwam weer boven

toen u besloot weg te gaan

en Hij besloot mij

van een vader

te beroven

als het nu gebeurt
ben ik ouder en wijzer
u bent dan bejaard
en zeker grijzer
het toen en nu
het is niet meer
want het verleden toen
is mijn heden nu
elke dag een gemis
van een vader
die er al zoveel jaren
niet meer is
maar was dat toen
of wat doe ik nu
gewoon elke stap
in dit leven
is een stap dichter naar
u toe.

Leny van het laar kruis
 
 
samen zijn 

spelende met jouw milde haren
strelend door mijn zachte handen
voelend met de toppen van mijn vingers
laat ik ze glijden langs jouw gezicht
en voel de tranen langs jouw wangen
zacht een weg banen
langs jouw nog ruwe huid
 
wees niet bevreesd ik zal je steunen
in alles wat je doet
in alles wat jij wilt
ik zal bij je staan,
naast je staan
voor je staan
achter je staan
 
daar waar een vrouw
de  man van haar hart
hoort te helpen
het verdriet van een verlies
mee te helpen weer
het verlies op te vullen
en hernieuwd geluk te vinden
 
ik zal er voor jou zijn
dat is geen keuze
dat is een gevoel
en dat heet
liefde
gewoon
echte
liefde

Leny van het laar kruis
 
Gedichten uit The Lovetrain Gepresenteerd door Dj Jolanda in de uitzending van 15-05-2010.

 

 

 

Geraakt

 

Blauwe luchten waren zwart

Kaarsen uit..donker..

Donker is de nacht..
regen van zwarte tranen..
geen ..kleur te zien..
Zwarte roos in mijn hand..
Zwarte vlinder vloog op mijn schouder..
en wees mij de weg..naar jou..

Gemengde gevoelens..angst..pijnlijke herinneringen..
vielen als zware bagage van mij af..
Alles voelde licht..
Alles werd licht..

De bliksem treft de zwart roos die rood werd door het vuur en de warmte..
Warmte gloed door mij heen.

 

Uitgeraasd.

 

Het regent..stap naar binnen..gooi mijn jas uit..
Veeg de regen druppels van mijn gezicht..
Hoor een stem..de radio staat aan..

Ga zitten op de bank..luister naar het liedje..
Sta op..pak me jas en ga naar buiten..

Het regent harder in mijn hart dan buiten..
Nat van binnen en nat buiten..lachte zelf om deze binnen komende zin.
Onrust in alle kieren..

Alles zo dubbel..
Ga terug ..even uitgeraasd..
Open de deur...Een kinder stem zegt lachend..
"hoi" mam fijn gewandeld? Je lijkt wel een clown.

Kijkend in de spiegel..mijn ogen doorgelopen..
ook niet water vast..
Geef mijn kind een kus en houd ze stevig vast..

Kijk over haar schouder naar buiten..
het klaart op...
en toch wetende dat er weer een bui valt..

 

Gewoon woorden.

 

 

Woorden geschreven als mooie zinnen..
Mooie letters zien we staan.
We lezen het..
Schakeling van woorden zo mooi en zo in gedachten...
Je haalt er zoveel uit als je dat kan.

Een bijzondere veel zeggende betekenis ..
We schrijven ze op..
Voor de één.. zoveel van waarde.
Voor de ander gewoon mooi..
Het willen zien wat er staat ..
Het kunnen lezen tussen de regels..
Het gevoel uiten op papier..
Een gevoel van uit je zelf en dat geven aan een
ander..die zijn gedachten erbij heeft..

 

Er door heen...

Lopend door de donkere gangen..
Links en rechts gesloten deuren..
Door de ramen enkel wat licht van
de zonnestralen..

Stoffige treedes naar beneden.
Een tree die kraakt..altijd de derde de
zevende en de laatste...
Nu loop ik door sloeg ze eerst over..

Lopend op plavuizen de ene gebroken de
ander heel maakt toch een mooi geheel...
De deur slaat open ..en ik blijf lopen..
Eerst sloot ik die deur maar hou die nu open..

Loop verder over het oude pad..
Langs de altijd zo net gesnoeide haag met
verder op nog zo èèn..

Open het metalen hekje..die piepte zodat
iedereen dat horen kon..
Eerst sprong ik daar over heen..nu niet..

Kijk nog even achterom.
Voel de zonlicht op mijn huid..
Gekozen voor mijn zelf..
Ben er nu uit...

 

 

 

Vol van liefde

 

Eén moment en jij bent weer hier.
Overvol van verlangen als een vulkaan die uitbarst..
Een hart gevult met vuur..
Je vind mij..je voelt mij..
Ik open mijn ogen..hou mijn adem in..
voel je kus..tot ik de grond niet meer voelt..
als of ik zweef..
Pak mijn hand en kijk mij aan..
Laat ons maar gaan en voel mijn Hart voor jou..

 

 

Mooie vlinder.

 

Dwarreld zo mooi..
Mijn vlinder...
Tranen zeeen vol van verdriet..
zo teer als ...een vlinder..zo was je niet..
Maar toch wel..zo teer als een vlinder was jij..
Wilde je vast houden maar moest je loslaten..
Zo teer als het leven is..
Zo oneerlijk het kan zijn..
En waarom... dat antwoord krijg je er niet bij..
Ik hou je vast in mijn gedachten en in mijn hart..
Laat je ook vrij hoe moeilijk dat ook is..
dat je kan fadderen als een vlinder waarheen je maar wilt..
Mijn vlinder..mijn mooiste vlinder.. 

 

Give you the sun... 

Ill will give you the sun...Die je licht geeft dag en nacht..
I will help you..but you dont give me the time..
Keep on going..want er is zoveel meer..
Go your own way..
loop alleen wat langzamer..en geniet..
hou het vast want er is zoveel meer..
we will ever learn..
Geef mij je hand en ik blaas je angst weg..
break trough the other side..
and you just know if you need a friend..
It will be me...

De kracht van het afscheid...


Bevroren..starende blik in je ogen..
Je kan niet worden wie je wilt zijn..
Je hart is niet open..
Je bent gebroken..
De kracht van het afscheid moeilijk in welke vorm dan ook..
Een afscheid van de niet waardevolle liefde
dat je dacht dat die waardevol zou zijn.

Liefde is mooi maar moet voelen als een vogel zo vrij..
Laat het berusten..heb mijn les geleerd..
Even niets...
Als "het" er is als het "echt"is
komt het weer terug..
en kruisen we elkaars pad.
Geen opstakels gewoon vrij...
Of we vliegen elkaar gewoon voorbij..

 
 
Jou bloem.

 

Een ziel die zingt.

Ontkiemt..

Ontkiemt tot wat het geworden is..

Daar waar we voor staan en voor staan.

Het ontluiken van een bloem..

Open vol emoties en gedachtes en in het

hart alleen de liefde nog bevind.

 

Bladerend door het oude boek.

Op zoek naar de bloem die je bewaarde

Nu gedroogt tussen de bladzijde in..

Ik pak het op..weinig van over..verpulverd..

Maar het hart zit er nog in
 
Liefde..

 

Ga zitten op de stoel..
voel de gladde leuning op het
einde gekrult..
Een stoffige tafel van mahonihout..
De muur..een wolkenpatroon..

Een vierkante lichte plek verraadde de
foto die er hing..
Twee geliefden..
Een oud sigarendoosje met brieven
vast geknoopt met groene fluwelen lint..

Maak ze los..open ze voorzichtig.
brieven..vol passie..pure liefde...beschreven..
in één zucht uitgelezen..
hun geluk..

Leg de brieven weer terug zoals ze "verbonden"
waren..
Sta op ..kijk rond.. en voel hoe gelukkig ze waren..
Ze had gewacht..op hem..zolang..
Maak met mijn vinger een hartje op de
stoffige tafel..en dacht aan die ene regel die hij schreef..
Some were.. a time... a pleace.. for us..
Hun dromen kwamen uit..

 

Versteent hart.

 

Versteent hart..

Versteende tranen

Ze zijn versteent zeg je al zoveel jaren..

 

Versteent als een beeld.

Sta je..

Geen voetstappen te verzetten..

Geen sporen na te laten..

Versteent hart van jou valt uit één in

miljoenen stukjes.

 

Raap ze op voor je om je hart te helen.

Wil alle stukjes vinden..hoelang het duren zal.

Zodat jij je versteende hart weer  kan voelen .

En je tranen  weer kunnen vloeien.

 
 
 Ik zal je begeleiden

naar het einde van de rit

ik zal bij je blijven

al weet ik

het wordt een lange zit

maar ik zal bij je blijven

tot het einde

en iets meer

maar als je naar

het licht gaat

laat mijn hand dan los

en loop naar hen

die op je wachten

ik sluit je koude ogen

die staren in het niets

maar vol mededogen

zie ik een glimlach

dus jij zag toch iets

waar ik dan maar op

moet wachten als

het mijn tijd is

ik zal met je meelopen

totaan de trap

en verder niet

je bent niet alleen

en je gaat ook niet

alleen

ik loop met je mee

tot zover het kan

dan nemen zij het over

en ik?

ik sta op en denk

"dat was het dan"

een laatste kus

 
voor het eeuwig slapen gaan

maar jij bent al

bij de trap gaan staan

om te wachten op hen

die jou voor zijn gegaan

ik zie je gauw lieverd

there are no tears in heaven

alleen als ik op huis aanga

voel ik de leegte

diep in mij

terwijl ik toch weet

dat jij nu pas gelukkig bent

see you at the stairway

to heaven.

 

 

 

Leny Jansen van het Laar
 
 
 
Ik ben mij zelf

 

Ik ben mij zelf...ik ben ik...ik ben niet vol maakt..

maar zo ben ik..ik weet wat ik ben..ik weet wat ik wil..

soms een prater..maar soms ook heel erg stil.. om mij te leren kennen..

moet je 1 ding leren..ik ben mezelf..en dat moet je accepteren..

 

riet

 
Geluk

 

GELUK:  IS EEN HAND IN DE JOUWE.

 GELUK:  IS NIET TE KRIJGEN MeT WaT EEN ANDER MEER HEEFT.

 GELUK: IS BESEFFEN WAT ELKE DAG JE VOOR MOOIS GEEFT:  GELUK:

 ZIT IN EEN KLEIN GEBAAR, DIE DINGEN OM JE HEEN, STA OPEN VOOR HET GELUK. DAN VOEL JE JE NOOIT ALLEN

 

Bianca