Gedichten uit The Lovetrain26-06 2010 gepresenteerd door Dj Natas.
aarde
Hij ligt er moerassig bij, slijk, water een vuile brei. De jeugd lijkt uit zijn lijf verdwenen, de hemel is zelfs aan het wenen.
Moeder, waarom doe je mij dan aan. van jou komt toch mijn bestaan. Laat me weer even bloeien, laat bloemen op mij groeien.
Ik word vruchtbaar door het zaad, van duizenden gewassen, gans mijn lijf is nu doorweekt, laat mij jou toch verrassen.
Ik hunker naar de lach van de zon, de streling van de wind, het zoete water van een bron de glimlach van een kind.
Moeder natuur, geef mijn leven weer zin, ik ben de aarde op deze planeet sinds mensenheugenis, vanaf het prille begin.
onschuldig kind
Een kind met gebloemde jurk en dito hoedje Op het puntje van haar neus een sproetje
Ze dartelt over het grind, dat blije kind Zwaait met haar hand, naar de mensen aan de kant
Ze heeft van hierboven een hartje van goud gekregen Haar glimlach is als een zonnetje en verdringt de regen
Ze kent een tijdloos bestaan, van geluk en vrede rondom haar Laat haar klein en onschuldig leven, zodat ze liefde kan beleven
lachen
Lachen is gezond, het is een gewaarwording van vrolijkheid, het uitdrukken van opgewektheid. Een uiting van heimelijke tevredenheid, met een geest van oprechtheid.
De lach op iemands gezicht kan wonderen doen, je weet waaraan je te houden, het is een doordringend bericht.
Je ervaart het bij elk contact, over de telefoon of gewoon abstract. Tover een lach op je gelaat, doe het nu, het is nog niet te laat.
de dood
De overtocht is moeilijk, door de druilerige nattigheid. Er is geen houvast meer, en met de moed der wanhoop, probeer je het weer, zonder resultaat, zonder hoop.
Zwetend en vermoeid, je vingernagels verschroeid, door het willen grijpen in het ijle, je laatste krachten zijn weg, te hoog was die spitse berg.
Je glijdt weg, je ogen gaan dicht. Je glipt in de vergetelheid naar het mooie verblindend licht.
waterketting
Na regen, komt zonneschijn, het kan toch allemaal zo mooi zijn. De ketting, waaraan druppelsgewijs
het water naar beneden druipt. Tergend traag, druppel bij druppel zuigt het water zich vast aan de schakels. Die geven het aan de andere aaneengeschakelde halve manen door, tot ze zijn aangekomen in een houten ton, of op het slurpende gras. waar de planten hun dorst lessen en de zonnestralen de waterparels als diamanten doen schitteren. De mens, die het als een schouwspel ervaart en tot rust komt. Het moet niet veel zijn, om gelukkig te zijn.
witte iris
De meizon doet bloemen ontluiken en irissen lekker ruiken.
Doch die ene witte is uniek. Haar blaadjes worden door de meizon met tederheid aangeraakt,
Haar lange puntige bladeren, wijzen naar het hemelsblauw.
Wanneer regendruppels haar raken, zijn het net doorzichtige parels. Ze geven haar de pracht, die men niet voor mogelijk acht.
In mijn tuin staat ze in een groen bed, daar komt ze nog beter tot haar recht. Ik zou haar willen bij mij hebben, haar zoete geur ruiken, maar ik doe haar dat niet aan ik laat haar verder in de open natuur ontluiken.
spektakel
Voor mijn ogen komt een bron tot leven. Een harde stenen bol, likt zichzelf schoon.
Het water kabbelt over zijn zo harde huid, overal applaudisseren zijn druppels.
Zij versmelten met de oever, zonder einde en zonder begin. Gaan weer onder en worden weer opgezogen.
Het is een spel zonder einde. Alleen als ik de knop omdraai, slaapt alles weer in, tot de volgende opstoot van water uit de stenen bol.
mijn schaduw
In de donkere nacht, staat de maan lichtgevend, op haar normale plaats.
Zonder verlichting in de straten, is het duister en eng. Ik loop vooruit, een donkere gedaante achter mij.
Elke stap die ik zet, zet hij ook. Ik kijk uit mijn ooghoeken, maar zie niemand.
Het is mijn tweede ik,
die mij bij nacht en maanlicht, mijn schaduw brengt.
kabouter
Stilletjes ligt hij daar, rustig met de armen, onder zijn hoofd.
Hij geniet van de zonnestralen, zijn ogen dicht, een grasspriet in zijn mond.
Net beland in luilekkerland. De zachte bries, doet hem alles vergeten.
Zijn oren zijn verstopt, met de zachte muziek, van zijn cd speler.
Zijn examentas ligt, mijlenver weggeschopt, tussen het gras goed verstopt.
De boekenwormen vreten aan zijn bladen en de woorden vallen eraf, maar dat kan hem niet schelen, hij is net kabouter Plop.
mijn wakers
Witte pluimen, lange hals, Schaterende kwebbel en hun beet niet mals.
Waken als de besten raken nooit in nesten, want ze vallen op tijd aan, op uw kuit, of iets meer bovenaan.
Kijk altijd in hun ogen, draai je nooit om, want ze zijn niet dom. Uw achterwerk en benen, dat is hen, een aanval lenen.
Ga altijd met een stok, als je eten draagt naar hun hok. Wanneer het wijfje broedt, is het beter dat je het langzamer doet.
Hou veilig afstand en bereid je voor, ondertussen ken ik hen door en door.
Een gans is een waker, maar bijt ook veel vaker. Schuw hen als het moet, want ze zijn niet zoet.
liefde en genegenheid
De nood aan liefde en genegenheid
De mensen lopen gewoon naast elkaar. Zonder een vriendelijk woord of gebaar.
Vriendelijkheid wordt meer en meer verdrongen. En toch worden er nog liedjes, over liefde gezongen.
Ook wij, de volwassenen, zijn er slecht aan toe. Voor een goede dag, of eens een hand opsteken, zijn we te moe.
We haten elkaar, voor zeer uiteenlopende dingen. Gewoon omdat de ene, een toontje hoger kan zingen.
Tracht elkaar te steunen, met wat meer medeleven. Dat kost geen geld, om het te geven.
sterven
Zij was voor haar leeftijd, nog altijd goed gezond. Ik zie nog altijd die kleine rimpeltjes, rond haar mond. Zij was wijs, en gaf dat door rondom haar.
Zij geloofde ook heel sterk, bij iedere kerkelijke hoogdag; was er een dikke kaars die gereed lag. Ze brandde haar de ganse dag, zo zie je, dat haar ziel bij de Heer lag.
Schrik van de dood had ze niet, er werd er wel over verteld. Ze zou wel zien, wanneer er werd gebeld.
En inderdaad, de Heer heeft haar tot zich geroepen, in alle rust zonder veel woorden, zal elk draadje, elk steekje dat men nog zal maken naar haar wijsheid en goedheid blijven smaken.
moeder
Ma, jij was het schuim van de zee, die het zeewier met zachte hand streelde. De zon, die door de wolken priemde, om de bloembollen tot mooie bloemen te laten ontwaken.
De stroom, die in alle bescheidenheid, naar de zee vloeide, om het zoute een zoete smaak te geven.
Een zacht briesje op een zomeravond, die onze huid deed afkoelen. Uw hart, dat lieflijk aan een mens mooie dingen bezorgde.
De noten van een lied, gespeeld in harmonie met de strofen. De hemel, diepblauw, zonder een wolkje, maar zelfs in dat wolkje, tekende je zo’n mooie gezichtjes.
De nacht, met duizenden sterren, die wij bijna konden pakken, maar toch zover weg waren.
Ma, jij was dit alles en nog zoveel meer
zwitserland
Hier zit ik en staar voor me uit, het is prachtig, zo helder, als glas in een ruit. Je voelt de aanwezigheid, van zoveel ongerepte natuur. We hebben de bergen ... als gebuur.
De sneeuw siert de rotsen, je zou denken, dat zelfs de wolken zouden botsen. Deze vleien zich zacht,
tegen hun flank. Het is een samensmelting, van muziek zonder klank.
Op die hoogte, in die zuivere lucht, is het lekker genieten, van een deugddoende vrucht.
onweer
Een wolken massa, in alle maten en vormen. Samenvloeiend onder één dak, die het natte of het droge zullen bepalen.
Ze gaan over van wit naar zwart, van lieflijk, naar dreigend. Ze trekken horizontale strepen, dwars door... die zo mooie zon.
Ze zetten zich klaar om wind te blazen, of onder elkaar te kletteren als glazen, zo- dat wij hagel krijgen.
Als toemaatje een helse donderslag met een flitsende pijl, zelfs bij klare dag.
gemoed
Ik ken de diepgang van mezelf niet meer.
De standvastigheid onder mijn voeten, heeft plaatsgemaakt voor een diepe kuil, waar ik niet meer uit kan.
De zoete voorsmaak van het begin, is weg, de bittere nasmaak, blijft op mijn tong.
De woorden van vroeger, zijn nog alleen stille klanken. Het lichaam en de ziel zijn nog één.
Het hart klopt onophoudelijk, van vrees en pijn. Laat het ophouden, zodat ik weer vrolijk kan zijn.
De regenboog
Wringend en onheilspellend, donkere wolken van een opkomende bui, of pletsende regen.
Daarna een kleurenspel zovele kleuren door elkaar. Een wonder om te zien, een boog van mijmerende pastellen.
Ze smelten samen, van licht naar donker. Zij spannen zich uit, ze rekken zich, van de ene kant naar de andere.
Het duurt niet lang, de vervaging begint.
In onze ogen, blijft het mooie. De heerlijkheid van onze natuur.
Het leven in vraag stellen
Prangende vragen, waar geen antwoord op komt. Duisternis zonder dat de zon opkomt. Moordende woorden, die kwetsen als pijlen. Lettergrepen die gesproken worden maar in sneltempo weer vergeten zijn Getemperde liefde, waar haat in schuilt. Hartverscheurende taferelen, zonder enig greintje medelijden. Ontembaar water dat in de diepte verdwijnt. Opgeslokt door eenzaamheid, zonder toekomst. Antisociaal door onverdraagzaam te zijn. Kwellende beelden, zonder doel. Donkere wolken met keigrote hagel. Alleen onze eigen ziel hebben we, om ons mens zijn te vrijwaren tegen alle ellende van het leven. En ons hart, om een lichtpuntje te geven in de harde strijd tegen de realiteit.
Gedichten uit The Lovetrain 19-06-2010 gepresenteerd door Dj Jolanda.
Intro: Graag wil ik mijn dichters danken hun gedichten reeds 5 jaar op ons themagedichtenhoekje
te delen reeds 2 bundels hebben we mogen uitgeven en nog steeds gaan we iedere maand door
en ben ik hun ook heel erg dankbaar enkele van hun gedichten hier op radioDe grenslanders te willen delen.
Liefs Blauwhartje
LAAT MIJ
geef mij de zon laat mij die schijnen over jouw verdriet en alle tranen zullen verteren en niemand nee niemand die het ziet geef mij de maan laat mij jouw duistere kant eens belichten in een donkere avond als wij samen zijn en vertel mij dan eens waarom doet alles jou zo een pijn geef mij jouw leven in mijn handen zodat ik jou kan begeleiden naar het nergens naar het geluk zonder te lijden want je hebt al zoveel pijn laat mij jouw licht en donker zijn
Winter in ons leven Het is winter in ons leven, en koud geworden in ons bestaan donkere wolken, komen en gaan. Gevoelens heen en weer gegooid, het doet zeer ons leven, nu onvoorspelbaar als het weer. Een ijspegel zit in mijn hart zorgen om ons bestaan, het voelt zo zwart. Een nieuw hoofdstuk, tegenwind en storm onze toekomst,deze veranderd enorm.
Het is winter in ons leven, het voelt als verdoofd er is een stuk eigenwaarde geroofd. Gedachten draaien razend in het rond als een kale boom, bladloos en verwond. Bliksem en regenbuien storten neer weg zijn dromen, alles komt in verweer. Je voelt je zo heel erg machteloos soms verdrietig, dan weer boos.
Het is winter in ons leven, een dun ijslaagje zit in mijn portemonnee Ik maak van iedere euro twee. Nog steeds is dat niet genoeg we hebben zwaar weer voor de boeg. Samen, bij ons zal er toch warmte zijn liefde voor elkaar, verzacht elke kou en pijn. Houden van, het belangrijkste wat er is deze, vervaagd al het andere gemis.
Ondanks de barre winter in ons leven, Zorgt liefde er voor dat we het kunnen dragen zonder ons nog langer af te vragen Waarom...en hoe het morgen verder moet Liefde is het enigste, wat er echt toe doet.
Als de hoop een onbereikbaar punt bereikt, jij slechts nog naar je einde reikt. Al je tranen zijn vergoten, een harde kern in je is geschoten. Weet dan dat ik je naam nog ken, dus ook die mens die zonder rem voor anderen heeft klaargestaan.
Als jou hoop cru werd vermoord, er niemand nu je stem nog hoort. Weet dan dat ik je blijf roepen ja overal naar je zal zoeken.
Want liefde staat ook al wil jij niet, met lijf en leden tot jij ziet...
Als jij slechts het donker zoekt, omdat licht pijn doet in je ogen. Weet dan dat ikbij je blijf, tot ik je schreeuw weer kan horen. En ja dan wil ik je ellende smoren... want lieverd
De hardste basalt is nog te smelten, jou hart kan diamanten tranen huilen. Want het wenen dat je hart stil doet, slijt gestaag die harde laag en breekt dan onverhoeds weer open, omdat je naar mijn handen hebt gereikt.
Het nieuwe jaar was net een paar minuten aan de gang en een brand vernietigde heel snel een disco in Bangkok. Ik zag de beelden, "dankzij" de nieuwe technologie verspreiden de beelden zich razendsnel. Wat mijn man opviel waren al die schoenen, die achter waren gebleven. Dat was ook na de brand in Volendam.
Gedichten uit The Lovetrain van 12-06-2010 gepresenteerd door Dj Natas.
Voorwoord van mijn boek:
Gedichten, verbonden met mijn leven, allen met heel veel liefde geschreven. Ik omschrijf daarin mijn diepste gevoel en heb daarmee een doel. Want, hoe donker soms ook, verlangens die opgaan in rook. Liefde is sterk en fijn, en het schrijven vervaagt mijn pijn.
1.Gedicht:
De eerste hoef ik niet hier neer te zetten want dat is de song van mijn Moeder. In eerste instantie heb ik dat gedicht voor haar gemaakt toen ik een weekje op Texel was. En later heeft een goede vriend Ron Weber, er deze song van gemaakt. Dus de tekst is van mij en Ron Weber heeft de song gemaakt en deze ook zelf gezongen.
2. Gedicht:
Soms als je wat ouder word kom je ineens weleens op een punt dat je wat dieper over het leven nadenk, toen ik dit gedicht schreef was dat voor mij zo'n moment.
Je Leven….Leven
Je leven, de tijd verstrijkt niets is meer wat het lijkt. ervaringen stapelen zich op steeds harder gaat alles in galop.
Je leven, lijkt één grote zucht soms een hele boel gebakken lucht
dan weer verdriet en angst gevoelsmatig duren deze het langst.
Je leven, vrolijk en blij gaat zeker vlug voorbij een eeuwen oude rekensom deze tijd, is kort en zo om.
Je leven, hoogtes en diepe dalen Geluk en soms een falen dat is het lot van de mens bekeken door een grote lens.
Leef je leven dus, iedere minuut met passie van een eerste debuut doe dat zo veel je kan, iedere dag met de vreugde van een kinderlach.
Alle levens getijden wisselen zich af van de wieg tot het graf zo is en hoort dat in het leven het leven, door een wonder gegeven.
Song suggestie:" Is This Me" van Jim Reeves
3.Gedicht:
Een gedicht die gaat over mijn kindertijd en hoe ik dit ervaren heb. Na jaren heb ik het eindelijk toe vertrouwd aan het papier....het helpt om het op te schrijven.
Alleen
Ik, een klein meisje ongeveer zeven jaar droomde over een gezellig leven moeder, vader kunnen het haar niet geven.
Mijn mammie is altijd verdrietig mijn vader aan de drank ligt snurkend op de bank.
Wordt hij wakker slaat hij mammie in elkaar het kleine meisje, heeft het zwaar.
Huilend zit ze op haar bed niet wetend, wat te beginnen waarom, kunnen ze elkaar niet beminnen?
Hij houd niet van haar en ook niet van mij voor ons is er nooit een wij.
En ik, ik hou van beide ben door midden gescheurd voel mij verdrietig en afgekeurd.
Eenzaam en verschrikkelijk alleen voor mij hebben ze geen tijd ze zijn alsmaar bezig met hun strijd.
Vijftig jaar later schrijf ik dit gedicht hopend dat het eindelijk verlicht.
Mijn hele leven heb ik hier onder geleden en het onderwerp gemeden.
Met dit schrijven komt daar nu aan….een eind zodat het mijn leven niet langer ondermijnd.
Muziek Suggestie: geen
4.Gedicht: Ik ben een groot natuurliefhebber en waar ik het liefst vertoef is op een leeg strand. Daar ga ik met mijn schriftje zitten op een duin en schrijf mijn gedichten. Zo ook dit gedicht.
Oneindig Mooie Zee
Wat zie jij er weer prachtig uit met je schuimende kraag eb en vloed, het getij soms vlug en dan weer traag.
Wat kijk ik graag naar jou je bent altijd even mooi als de zon lekker schijnt en de meeuwen azen op een prooi.
Als het heel hard stormt en alles lijkt te bezwijken
ook dan ben ik in jou ban en wil ik naar jou kijken.
Je slaat dan gaten in de duinen met golven, huizen hoog schepen zijn dan soms in nood boven jou staat dan een regenboog.
En gaat de zon langzaam onder ben jij weer een prachtig vergezicht gedompeld in gouden stralen Je water prachtig verlicht.
Altijd wil ik graag bij jou zijn je fascineert mij enorm in al je geweldige mooie pracht of bij een enorme storm.
Je bent een prachtig stuk natuur bij jou vind ik vrede en rust als ik bij jou ben geweest is het, als door de natuur gekust.
Muziek Suggestie:" Perhaps Love" van John Denver en Placido Domingo
5.Gedicht:
Deze heb ik geschreven voor mijn man , wij gaan op het moment door een heel moeilijke tijd. Toch door onze diepe liefde voor elkaar ben ik ervan overtuigd dat we ook dit weer te boven komen. Een klein beetje met een knipoog geschreven.
Wij Beide
We worden wat ouder krijgen hier en daar een rimpel een vlekje hier en daar toch is en blijft het simpel.
We kijken in de spiegel en de tand der tijd slaat toe we worden het ons ineens bewust en soms, zijn we wat eerder moe.
Wat ouder worden doen we hopelijk allemaal hard werken en gezwoeg hoort het er niet gewoon bij we hebben nog mooie dagen voor de boeg.
Waar we van gaan genieten ons gezin, ieder "klein" gebaar Wat geeft een rimpel of een vlekje we hebben toch elkaar.
Dankbaarheid, dat we ouder mogen worden dat is wat ik denk en nu voel mijn lieve man.... mijn maatje wij beide weten wat ik daar mee bedoel.
Alles wat nu nog gaat komen zullen we samen doorstaan onze liefde zal er voor zorgen voor alle dagen......een fijner morgen.
Muziek Suggestie: Deze speciaal voor mijn man van mij "De Vleugels van mijn Vlucht"van Paul de Leeuw.
6.Gedicht:
Mijn moeder heeft is drie jaar ziek geweest voor zij overleed en ik ben zo veel ik kon bij haar geweest. Eenmaand voor zij overleed zat ik er even doorheen, ik kon het niet meer aanzien haar zo te zien toen heb ik dit gedicht geschreven. Nadat ik even een stukje was wezen fietsen om mijn hoofd helder te krijgen.
Een Mooi Moment
September 2008, het is een mooie dag na dagen van kilte en regen is deze dag, echt een zegen.
Het zonnetje, heerlijk warm een strak blauwe lucht tijd, dat ik even mijn verdriet ontvlucht.
Impulsief pak ik mijn fiets om een stukje te gaan rijden en mijn gedachten even te vermijden.
Al fietsend kijk ik om mij heen voel ineens intense vervulling het verbaasd mij, een hele onthulling.
Schuldgevoel, mag ik wel genieten Nu ik zo op mijn fiets rijd in deze voor ons donkere tijd.
H
Toch kom ik langzaam uit mijn verdoving waar ik al een tijdje in verbleef even krijg ik een blij gevoel, dat ik leef.
De pijn verdwijnt er natuurlijk niet door maar het voelt aan als een zegen en komt heel erg gelegen.
Even breekt de zon door in mijn hart gisteren, zat ik nog helemaal stuk en nu, een gevoel van geluk.
Dat heeft ieder mens toch nodig om donkere dagen te overwinnen en het leven weer te kunnen beminnen.
Even een mooi moment, in diep verdriet wat ik daarbij voel en denk diepe dankbaarheid, een Gods geschenk.
Muziek Suggestie:"All The Way"van Michael Bolton
7.Gedicht:
Dit gedicht heb ik geschreven in het vroege voorjaar, omdat dan altijd vele kikkers door onze tuin komen op weg naar de vijver van onze buren. De vrouwtjes kikker draagt dan altijd de mannetjes kikker op haar rug tot de vijver om daar te paren. Elk jaar komen ze naar dezelfde vijver terug.
Kikker Geluk
Er was eens een mannetjes kikker in een hele goede bui toch was hij heel erg lui.
In het zonnige voorjaar zo trots als een pauw bezocht hij zijn kikkervrouw.
Hij maakte haar het hof en liet zich naar de vijver dragen om een kansje bij haar te wagen.
Al luierend zat hij op haar rug en in de schaduw van de bomen zijn ze bij de vijver aangekomen.
Even rusten en … een grote plons om te zorgen voor later in dat lekkere koele water.
Daar veranderde hij opeens in een echte hartendief en had haar oneindig lief.
Een diep gelukkig kikkerpaar je mag ze dan ook niet verstoren vele kikkerkinderen werden geboren.
Allen groeide heel gelukkig op met allemaal hetzelfde streven van een lang en liefdevol leven.
8.Gedicht:
Dit gedicht spreekt denk ik voor zich.
Vriendschap voor het Leven
Soms, in donkere dagen begin ik te schrijven om pijn en zorgen wat te verdrijven. Dan wordt schrijven een grote troost waar een schrijver, de zorgen in loost.
Gedichten, het worden er dan steeds meer het geschreven woord, waar ik op teer. Gevoelens, vliegen dan op mijn papier Met mijn hart behoedzaam op een kier.
Schrijven, het vermengd zich met mijnleven soms, door verdriet gedreven. Dan weer vreugde met iedereen delen of van pijn en wanhoop helen.
Het schrijven, voor mij een grote vriend maakt mijn hart en gevoelens ziend. Zorgt voor balans in mijn bestaan steekt voor mij in het donker een lichtje aan.
Het schrijven, mijn vriend, mijn maatje het is in mijn leven een echt kameraadje. Mijn gedichten, met woorden geschreven Een vriendschap, voor het leven.
9. Gedicht:
Dit gedicht heb ik geschreven op een zaterdag ochtend, vlak voordat de kleinkinderen kwamen. Wij hebben 4 kleinkinderen en ze komen iedere zaterdag, waar we intens gelukkig mee zijn.
Oma Zijn
ik zit buiten, lekker in mijn stoel met eigenlijk maar een doel wachten op de kleintjes vandaag gaan ze weer komen Ik mijmer wat.... en zit heel blij wat weg te dromen.
Hoor ik daar een kinderstem ik luister...iemand roept oma een ontzettend blij gevoel Ik, ben die oma Oma's begrijpen wat ik bedoel.
Twee armpjes om me heen, een dikke zoen Samen gelukkig.... en ik denk, ik ben een heel gelukkig mens ik mag van de kleintjes genieten en geniet dan ook heel intens.
10. Gedicht:
Dit gedicht heb ik geschreven nadat ik voor goed afscheid heb moeten nemen van een heel dierbare vriendin. Wij hebben toen samen de afspraak gemaakt dat als we elkaar heel erg missen, we avonds naar de maan zouden kijken, wij ons heel dicht bij elkaar zouden voelen.
De Maan
Lieve vriendin, soms mis ik jou heel erg en zie tegen de dag op als een berg. Mijn gedachte zijn dan voor jou gewoon, omdat ik van je hou.
God, die over ons waakt de afspraak die we hebben gemaakt. Voor mij, bange maanden verstrijken ik ga dan avonds naar de maan kijken.
Het verlangen, even aan elkaar denken in stilte naar elkaar wenken. Een gesprek, dicht bij elkaar zijn wij samen verbonden, een onzichtbare lijn.
Ons hart, waarmee we praten een gevoel, iets minder verlaten. In gedachte, wij doen dat samen een fijn gevoel, kunnen we beide beamen.
Waar jij nu bent en mag zijn heb jij nu vrede en heb het fijn. En als het,weer even heel groot is dat ik jeheel erg mis.
Kijk ik avonds weer naar de maan waar we in gedachte, weer even samen staan.
muziek Suggestie: "Geef mij je Angst" van Guus Meeuwis
11. Gedicht:
Dit gedicht gaat over de liefde die ik heb voor muziek. Muziek loopt als een rode draad door mijn leven en neemt een grote plaats in, ik geef al vele jaren keyboardles met heel veel plezier aan jong en oud. De muziek die ik zelf speel kunt u op Youtube luisteren, daar staan wat clips.
Muziek geeft vreugde muziek geeft rust het brengt kleur in je leven als door klanken gekust.
Het maakt je blij en laat je huilen het geeft je voldoening en je kunt er bij schuilen.
Muziek doet alles vergeten vervaagt zorgen en pijn het is als leven en ademen en maakt het leven fijn.
Het laat mij dromen dat mensen tot elkaar komen ben ik aan het musiceren geweest is dat voor mij, als een groot feest.
Muziek is een zegen een klankenketting geregen brengt liefde bij ieder mens dat is mijn muzikale wens.
Als steeds meer mensen muziek met elkaar delen kan de wereld weer helen is er minder ruzie en pijn en zullen velen weer gelukkiger zijn.
12. Gedicht:
Elk jaar gaan we de kinderen en kleinkinderen uitzwaaien als ze op vakantie gaan, ze zijn de zonneschijn in ons leven. Hoe ik dat ervaar staat hier in het volgende gedicht, ik denk herkenbaar voor vele moeders en oma's.
Een Moederhart
Alle kinderen en kleinkinderen zijn nu, als ik dit zeg op vakantie, allemaal weg. Eerst op donderdagmiddag de kleintjes uit wezen zwaaien zij, zullen nu wel lekker pootje baaien.
De zondag er na de laatste twee naar het vliegveld gebracht we keken elkaar aan, eenzaamheid wacht. Ik ben daar niet zo goed in en zal ze missen, mijn drie meiden ze komen mij altijd met een bezoekje verblijden.
De jongens komen nu ook even niet voor een bak koffie of een fijn gesprek terwijl ik de tafel dek. En ja, natuurlijk de vier kleintjes als ze er zijn is het feest hun ga ik missen, het allermeest.
Een stemmetje, dat oma roept twee kleine armpjes om mij heen een blij gezichtje, van top tot teen. Gunnen doe ik het hun natuurlijk van harte maar mijn hart vindt twee weken lang met geen kindergezichtje, tegen mijn wang.
Dapper, sta ik ze uit te zwaaien een dikke kus, een wijze raad zwaaien, tot het niet meer gaat. Dan, overvalt mij een diepe leegte Ik heb het dan slecht mijn moederhart is in gevecht.
Het wachten voor mij is begonnen zijn ze goed aangekomen hopelijk, beantwoord het aan hun dromen. Dan…..komt er een bericht mam…hoi….we hebben het fijn en even later, de kleintjes aan de lijn.
Op dat kostbare moment, heb ik gewacht mijn moederhart is enorm verblijd ik ben reuze trots en voel intense dankbaarheid. Geniet maar lekker, lieve schatten gaat het jullie allen goed is nog het enige wat er toe doet.
Heb maar plezier, ik gun het jullie zo let wel op de kleintjes, voor alle gevaar over twee weken zien we elkaar. Jullie zijn mijn groot geluk met mijn hart verweven de zonneschijn van mijn leven.
Wanneer ik jullie terug in mijn armen heb en allen weer heb gekust dan pas, is mijn moederhart weer helemaal gerust.
13. Gedicht:
Dit gedicht heb ik enkele dagen voor mijn moeder overleed geschreven in die tijd schreef ik heel veel voor haar in de nachten dat ik niet kon slapen.
Moedertje....Mijn
Ik zit weer aan jou te schrijven ik zou zo graag bij je blijven. Jou laatste dagen, ze zijn bijna daar Ik ben zo leeg, we horen bij elkaar.
Je bent mijn lief Moedertje, Mijn het doet zo vreselijk pijn. Ik bid de Here om kracht dat jij kan inslapen, heel zacht.
Onze liefde is nooit te wissen Ik zal je hier, zo vreselijk missen. Ik beloof u, dat ik doe mijn uiterste best een goed mens te zijn, de tijd die mij rest.
Te vervullen al uw wensen te zorgen, net als u voor andere mensen.
Te helpen in geval van nood u zegt altijd, dat maakt een mens groot.
Een lieve zorgzame oma te zijn net als u, mijn lief moedertje, moedertje mijn.
